ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਲੱਗੇ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਾਥ ਛੱਡ ਗਏ ਸੀ ਵਜੂਦ, ਤੇ ਮੈ ਮਨੋ ਲਾ ਮੈਂ ਸੋਚਾ
ਆਖਰੀ ਸਾਹਵਾਂ ਉਤੇ ਭਰ ਕਿ ਨਫਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ
ਮਰੇ ਪਏ ਪਰ ਸਾਹਵਾਂ ਆਉਂਦਿਆਂ
ਸੌਦਾ ਘਾਟੇ ਦਾ ਨਿਗਾਹ

ਹੋਲਾ ਕਰ ਜਾਂ ਚੁੱਕਾਂ
ਤੇ ਫਿਰ ਰੱਖ ਉਡੀਕਾਂ
ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਲਿਖੇ ਹਰਫ ਉਨੀ ਦੇਰ ਦਾ ਵੰਡ ਹੋਲ਼ਾ
ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਚੜਨਾ

ਪਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਨੀਆਂ ਤੇ ਇਹ ਰਾਤਾਂ ਸਾਹਣੇ ਢਲੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਬਦਲਦੀਆਂ
ਮਿੱਟੀ ਕਬਰਾਂ ਕੋਲੇ ਜਾਣਾ ਤੇ ਮਾਰਦੇ ਜੋ ਕੋਏ ਸਾਹ ਆਵਣ ਦਾ
ਬਾਹਿਰੋਂ ਦੀਵੇ ਮਾਰਨਾ ਵਾਲੇ ਕਿਥੇ ਵਾਢੀਆਂ ਪਾਉਣ ਗੇ
ਬੂਹਾ ਲੰਘ ਮਾਰ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਨਾ

ਹੋਰ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਜੋ ਆਖਿਆਂ ਮਾਰਨਾ ਥੱਲੇ ਨੀਚ ਕੋਲੇ ਬਾਹ
ਸਾਡੇ ਜਿਸਮਾਂ ਜੋ ਗਰੀਬ ਨਾਲ ਜਾਣੇ
ਸਾਡੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਅਧੂਰਾ ਘੱਟ
ਸੀਸ ਸਿਰੇ ਤੇ ਸਾਹ ਸੱਟਾਂ

ਵਿੱਚ ਘਾਟੇ ਬਣੇ ਫੈਸਲੇ ਜੋ ਸਾਥ ਬਣਕੇ ਇਬਾਦਤਾਂ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੱਥ ਬਣਿਆ ਕਾਈ ਜੱਟੇ
ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾੜੀ ਰੱਖੀ
ਕਬਰਾਂ ਤੇ ਜਾਣ ਹੀਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਂ

ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਝ ਕੋਲੇ ਜੋ ਆਵਾਂ
ਮੈਂ ਆਵਦਾ ਫਾਹਾ ਛੱਡਤਾ